Pies w domu

Dowody genetyczne sugerują, że psy pochodzą bezpośrednio od wilków i że wymarłe obecnie linie wilków, z których wywodzą się psy, oddzieliły się od linii, z której wywodzą się współczesne żyjące wilki, gdzieś między 27 000 a 40 000 lat temu. Czas i miejsce udomowienia psa jest przedmiotem dyskusji. Istnieją jednak mocne dowody genetyczne, że pierwsze przypadki udomowienia miały miejsce gdzieś w północnej Eurazji 14 000 – 29 000 lat temu. W tym regionie zachowanie wilków prawdopodobnie ułatwiało ich udomowienie. Tropiąc wędrownych ludzi w północnej Eurazji i zjadając szczątki zwierzyny łownej pozostawione przez myśliwych, naturalnie przybliżały się do człowieka.

Już sam fakt istotności psa w naszej ewolucji jest przyczyną tak licznych, pozytywnych konsekwencji posiadania psa. Odegrały one ważną rolę w historii ludzkiej cywilizacji, ponieważ były jednymi z pierwszych zwierząt udomowionych. Były to ważni w społeczeństwach zbieracko-łowieckich sojusznicy. Kiedy około 7–9 000 lat temu udomowiono zwierzęta gospodarskie, psy strzegły owiec, kóz i bydła. Chociaż wiele z nich nadal pełni te funkcje, psy są wykorzystywane głównie jako zwierzęta towarzyszące. Dziś psy służą człowiekowi jako przewodnicy dla niewidomych i niepełnosprawnych lub do pracy w policji. Są nawet traktowane jako element wspomagający terapię w domach opieki i szpitalach, aby zachęcić pacjentów do powrotu do zdrowia. Ludzie wyhodowali szeroką gamę odmiennych ras psów przystosowanych do pełnienia różnych funkcji.

Psy pomagają nam psychicznie wyjść z kryzysu. College of Veterinary Medicine Uniwersytetu Purdue w USA odkrył, że weterani wojskowi z zespołem stresu pourazowego radzą sobie lepiej zarówno fizycznie, jak i psychicznie, gdy mają psa przewodnika. Weterani z psem przewodnikiem mieli znacznie mniej objawów zespołu pourazowego i wykazywali lepsze umiejętności radzenia sobie z kryzysem.

Te długie wędrówki po chodnikach, szlakach i ścieżkach sumują się. Brytyjskie badanie z 2019 roku wykazało, że właściciele psów są prawie cztery razy bardziej skłonni do przestrzegania wytycznych dotyczących codziennej aktywności fizycznej. Właściciele psów spędzają prawie 300 minut tygodniowo na spacerach z psami. To 200 minut więcej chodzenia niż ludzi, którzy nie posiadają w domu psa.

Każdy kto żył jako dziecko z psem, wychowywał się z nim, wie co to oznacza. Teraz, w dorosłym życiu, wiesz co to odpowiedzialność, umiesz zatroszczyć się o innych. Szczególnie polecane jest towarzystwo psa w przypadku posiadania tylko jednego dziecka.

Samo patrzenie na psa może podnieść na duchu: badanie przeprowadzone w 2009 roku w Japonii wykazało, że patrzenie w oczy psa podnosi poziom oksytocyny, znanej również jako „hormon miłości”. Poza ogólnymi korzyściami zdrowotnymi wynikającymi z posiadania psa, są naturalnymi wzmacniaczami nastroju. Według badania z 2017 roku osoby z AIDS rzadziej cierpią na depresję, jeśli mają zwierzaka.

Psy mają zbawienny wpływ na naszych seniorów. Terapia poprzez kontakt ze zwierzętami poprawia funkcje poznawcze mieszkańców domów opieki i szpitali. Chorzy takich domów opieki najczęściej borykają się z problemami psychicznymi i pozostają w opiece długoterminowej. Towarzystwo psów dobrze wpływa również na chorych z demencją. Następuje znaczny spadek zachowań pobudzonych oraz poprawia się zdolność interakcji społecznych.

Najlepszy przyjaciel na czterech łapach zapewnia bezwarunkową miłość i wsparcie, co jest szczególnie ważne w trudnych czasach. Chociaż ludzie mogą myśleć, że opiekujemy się naszymi psimi towarzyszami, jest to wzajemne: psy opiekują się również nami, a nauka to potwierdza.
Miejmy psy, kochajmy psy i cieszmy się ich towarzystwem. Na pewno wyjdzie nam to na dobre!